مبعث، روز برانگیختن دهایی است که در تابوت خُرافه گرایی، هوس پرستی و جهل پیشگی دفن شده بود. روز مبعث روز تولّد عاطفه هاست؛ عاطفه هایی که در شمشیرها زخمی می شد و در جنگل نیزه ها جان می باخت.
روز مبعث، روز میلاد ارزش هاست؛ ارزش هایی که زنده به گور می شد و اص هایی که در بستر احتضار رو به خاموشی می رفت.
آن شب، شب بیست و هفتم رجب بود که محمد(ص) درغار حرا مشغول راز و نیاز با خالق محبوب بود، صدای خجسته و با صلابتی را شنید که او را امر به خواندن کرد  . بعد از سه مرتبه نیز با او خواند "اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذی خَلَقَ...." بخوان، بخوان به نام پروردگارت که آفرید. همان که انسان را از خون بسته ‏اى خلق کرد. بخوان که پروردگارت از همه بزرگوارتر است، همان که به وسیله قلم تعلیم نمود و به انسان آنچه را نمى‏دانست، یاد داد.
این آیات از خواندن، خلقت، کیفیت خلقت، شکر و سپاس، علم و دانش  سخن گفته است، گویی باور خلقت اگر با علم و دانش عجین شود، انسان را به اوج آگاهی می رساند ، چه شروع زیبا و کاملی.
فرا رسیدن چنین روز فرخنده ای را که به یمن آن در خاک و افلاک جشن و سرور ب است به تمامی مسلمانان تهنیت عرض نموده و سعادت، سلامت و سربلندی همه را از خداوند متعال مسئلت داریم.